Zen vs Advaita?

Zen staat voor dat je niets zonder aandacht doet. Dat de ‘zonde’ daarin zit, in het leven als een zombie.
Zen is dan ook voor absolute beginners. Je kunt met zen niets bereiken dan nu met aandacht te leven, met aandacht te kijken naar jezelf, met aandacht te handelen. En daarin blijf je altijd een beginner, nietwaar?
Verlies jij niet liever je aandacht bij bijvoorbeeld saai werk? En wie wil nu bewust een afwas doen?…
Bij Advaita maakt het allemaal niet uit, omdat jij bewustzijn bent. Hoe kun je dan onbewust leven? Aandacht proberen te cultiveren door middel van bijvoorbeeld mediteren is waanzinnig. Je bent er al. Alles is OK. Bewustzijn is reeds het geval.
Als je niet weet wat je doet, iets aan je aandacht ontglipt, dan spreken deze dingen voor zichzelf. Maar jij bent niet wat zich manifesteert in bewustzijn. Je kunt niet bewust handelen of niet, alles gebeurt.
Bewustzijn is belangrijker dan de wereld, dat slechts een illusie is. Omdat jij niet bent wat verandert.
De inhoud van de spiegel kan dan steeds weer anders zijn maar de spiegel daarentegen niet. Daarom dat er in werkelijkheid geen problemen en oplossingen bestaan bij Advaita.
Zen heeft volgens mij een punt, dat leven zonder aandacht van weinig tot geen waarde heeft.
Advaita heeft een punt, dat iedere actie een ontkenning is van wie jij werkelijk bent: dat je er al bent!
Moet je kiezen tussen hen? Nee, enkel de Waarheid werkt. En wat niet werkt voor jou kun je dan maar beter loslaten, want wil niet iedereen gelukkig zijn?

aum

Non-dualiteit, Advaita en Eenheid

Lijken hetzelfde maar zijn het volgens mij niet!
1: Non-dualiteit, is een algemeen begrip.
2: Advaita, is een term uit een Indiase filosofie.
3: Eenheid, gaat niet over schijnbare tweeheid.

Als alles een is, zoals alles energie is (de wereld), is er geen sprake van een tweeheid, die een is.
Advaita betekent non-dualiteit maar is daar niet de uitvinder van of zoiets. Net zo goed dat Jezus geen bezit is van de kerk.

God en de wereld zijn niet een, omdat God niet van deze wereld is maar omdat er in God geen afgescheidenheid bestaat, zijn de wereld en God niet-twee. Zoals de zon en de aarde ook geen conflict hebben.
Als er sprake is van een conflict, dan schuilt die in de wereld(se mens). Die zich verzet tegen de Waarheid.

connect-316638_640.jpg

 

De Eeuwige Wet

Of dat je nu de Dhammapada leest, de woorden van Boeddha. Of de evangeliën van het Nieuwe Testament, leven en leringen van Christus. Je komt daarin een harde kern tegen!
Dat liefde wet is, een universele wet. Dus waaraan zelfs Marsmannetjes zich aan dienen te houden, zogezegd. En dat zelfvervulling van jou geen beter mens maakt en de wereld niet echt verder zal helpen!
Boeddha en Christus spraken daar geheel op hun eigen manier over!
Boeddha sprak over de uitblussing van het ego en Christus over de wil van God.
Liefde is wet maar geen regel die politie achter je aan laat komen als je die regel overtreedt. Liefde werkt dan ook in het verborgene, want diep in ons hart weten we wat we werkelijk in oprechtheid, eerlijkheid, en zuiverheid doen, nietwaar? Als we toch bijbedoelingen hebben, ergens ook zelf beter van willen worden, zal dat ook duidelijk zijn of worden aan onszelf, lijkt me!
Toen Saulus in al zijn oprechtheid Joodse volgelingen van Jezus vervolgde, ja zelfs tot in de dood, geloofde hij heilig in wat hij deed. Hij zag deze volgelingen als overtreders van belangrijke Joodse wetten. Ze geloofden in een man die zei dat hij een was met God en zichzelf ook zag als de Messias! Maar het Joodse gezag van die tijd verwierp dat, veroordeelde dat nadrukkelijk! Zagen Jezus als een misleider!… Hij kreeg daarom de doodstraf en wie openlijk hem wilde blijven volgen, het evangelie bleef brengen, werd eenvoudigweg vervolgd!…
Saulus dacht dus dat ie goed deed maar had hij ook de liefde? Kende hij werkelijk de liefde van God? Ergens was hij dus niet zuiver. Als onze oprechtheid, eerlijkheid geen liefde kent, zoekt het eigenlijk enkel zichzelf, zijn eigen gelijk, nietwaar?
Toen de Joden een overspelige vrouw wilden doden overeenkomstig hun wet en Jezus mening daarover vroegen, antwoordde hij met: ‘Laat wie zonder zonde is, de eerste steen werpen.’
Kijk eens eerst naar jezelf voor dat je met een vinger naar anderen gaat wijzen.
Ze zeggen dat liefde niet oordeelt maar ik zeg daarbij: mensen echter wel! We zijn niet alleen van God maar ook van de aarde. We hebben instincten en emoties. We kunnen hard en direct reageren. Wie daarbij niet ook God kent, de universele liefde in zijn of haar leven mist alles.
Enkel in en door liefde kunnen we buiten het kadertje van het brein treden, anders niet.
Als onze geest enkel een is met het lichaam, zullen we ook samen met het lichaam sterven en denken, geloven dat we dood zijn en als een spook, soort hersenschim, de aarde blijven bezoeken. Er zal sprake zijn van een oneindige reïncarnatie, zoals het boeddhisme voor staat. Het nirvana of de hemel betekent licht en thuiskomst maar dan moet je jezelf ook als licht realiseren, lijkt me!
Verlichting is nu. Als we hier en nu niet het rijk van God of de Waarheid kunnen onderkennen zal de dood werkelijk een dood voor ons inhouden. En betekent leven enkel opnieuw hier geboren worden, zoals een aardworm terug keert in de aarde ook al heeft ie zijn kop even laten zien. Het eeuwig leven betekent meer dan deze wereld. Omdat liefde de deur is. En als we liefde niet onderkennen blijft de deur gesloten, ja zelfs voor vrede hier op aarde voor iedereen!
Liefde staat voor een win-win situatie zonder daarbij alleen maar aan jezelf te hoeven denken. Door liefde kunnen we van de ander houden als van onszelf en dan heb ik het niet over eigen, zoals je kinderen. Maar over wildvreemde mensen, elders, waar en wanneer dan ook. Liefde maakt ons echt universeel.

positive-2470506_640

Inzicht

Heb ik van nature inzicht als ik dat doe wat ik eigenlijk niet wil?
Is inzicht een mening, een keuze of slechts een spiegel voor wat is?
Beslist bewustzijn voor ons of is bewustzijn slechts het licht dat schijnt in een kamer, welke kamer dan ook?
Bemoeit bewustzijn zich met zijn inhoud of weerkaatst het slechts zijn inhoud, zoals een spiegel dat doet?
God laat het regenen, voor slechte en goede mensen, zei Christus.
De zon komt op en vraagt niet naar wie of wat jij bent.
Toch zien we in het licht onszelf zoals we zijn. In licht kunnen we ons niet verbergen.
Bewustzijn zegt niets maar laat alles voor zichzelf spreken.
Heel vaak zei Jezus, dat God niet oordeelt maar dat de daden van mensen dat doen. We trekken aan wat we aantrekken, nietwaar?
Inzicht is zonder oordeel. Intelligentie begrijpt wat is. Als je bijvoorbeeld direct ziet dat roken niet goed voor jou is, is dat dan een oordeel? Het denken neigt tot oordelen zonder te begrijpen! We menen vaak van alles te weten maar een stem diep in onszelf zei vaak al wat anders. Was deze stem een mening of de geest der waarheid?
Heeft bewustzijn geen stem als het licht schijnt in de diepste duisternis van onze ziel? Een stem als een zonnestraal van de zon hier op aarde. De zon is het licht in onze wereld en haar stralen bereiken ons, raken onze huid aan. Vertelt bewustzijn niet zijn eigen verhaal?
Wie helder is van geest heeft volgens mij een ander verhaal.
Kan inzicht zonder helderheid?

sky-3335585_640

Je bent Oneindig

Als je je ergens mee identificeert, is je bewustzijn beperkt maar bewustzijn zelf is onbeperkt, wanneer het niet geconditioneerd is.
Je kunt alleen maar beperkt waarnemen als je denkt het lichaam te zijn. Maar gewaarzijn is van nature onbeperkt.
Als je denkt naam en vorm te zijn moet je bewustzijn wel beperkt zijn.
Het lijkt hier op: Een bedelaar die niet weet dat hij eigenlijk een prins is en schatrijk, leeft overeenkomstig het beetje wat hij denkt te zijn. Hij bezit alles, hij is alles maar staart zich blind op die beker in zijn hand.
Ons gewaarzijn is oneindig, zit geen grens aan: je kunt niet zeggen waar het begint of eindigt.
Maar wanneer onze geest geconditioneerd is, lijkt het of dat bewustzijn eindig is.
Het lijkt ook hier op: De ruimte die gevangen zit binnen een kruik, is in werkelijkheid niet gevangen en ook niet anders, afgescheiden van de ruimte buiten de kruik. De kruik geeft deze illusie van een afgescheiden ruimte. Maar als de kruik breekt, blijkt er slechts een ruimte te zijn.
Ons denken, onze conditionering is deze stenen kruik.

claypots-1323747_640

 

Doorbraak van verlichting

‘Een Doorbraak van Verlichting – 1979
Na vijf jaar het juk te hebben gedragen van een serieus leven, overeenkomstig bepaalde – zelfaangenomen – leefregels, begon ik te mediteren op: wat is authentiek zijn? Ik was toen eenentwintig jaar toen een enorme golf van energie vanuit mijn rug omhoog steeg tot in mijn hoofd. Zodat mijn hoofd ervan tolde! Een en al licht ervoer ik toen! Mijn hoofd zoemde er zelfs van. Ik was op een gegeven moment op mijn bed gaan zitten en had alle zelfcensuur losgelaten: ik had me overgegeven aan niets/open zijn/geheel ontspannen zijn naar lichaam en geest: laat alles maar gebeuren. Een leven zonder zelfcensuur! Geheel spontaan! Vertrouwende op het goede, het natuurlijke. Ik liet me daarbij ook inspireren door de natuur: een prachtige bloem die geheel niets doet en toch iets wordt: geheel tot bloei komt, spontaan. Zonder enige vorm van regels, censuur. Doen zonder te doen. Ook ons leven heeft een spontane beweging die we kunnen proberen te beheersen maar ook kunnen leren kennen als onszelf, natuurlijk zelf wel te verstaan. Dit natuurlijk jezelf zijn is niet alles zaligmakend, ontdekte ik weer later maar wel enorm belangrijk. Toen ik zo opnieuw geboren werd, was ik volkomen spontaan. Ik verzette me niet tegen alles wat in mij opkwam. Noch mijn lichaam, gevoelens en gedachtenstroom onderdrukte ik. Het ik van zelfcensuur was opgeheven, het natuurlijke regeerde! Het was ergens ook een zotte periode, want alles was mogelijk. Ik deed alles wat er spontaan in me opdook, mijn hart en lichaam waren een. Het duurde zo’n zeven tot acht jaar, dat ik leerde, volkomen begreep dat je ook kan leven vanuit liefde. Eerst, na mijn bekering, leefde ik vooral vroom, zo’n vijf jaar, vanaf mijn zestiende. Toen, leefde ik een langere periode geheel spontaan. Impulsief, vrij en natuurlijk. Maar God overstijgt wet en lichaam. God is liefde. Ik heb alle voordelen en nadelen ervaren van een geheel strikt en gewetensvol leven leiden! Ik heb ook de vrijheid van het lichaam geheel opnieuw moge leren ontdekken! Maar het was de liefde, zelfoverstijging, die mij God direct deed verwerkelijken in mezelf! Je kunt alle leefregels volgen; je kunt je verlangens (impulsen) geheel volgen; en je kunt de liefde geheel volgen.’

(Uit boek Ik Ben die Ik Ben.)

ik-ben-strand

Rabboeni

Betekent ‘mijn meester’. Jezus werd zo genoemd, een eretitel, maar hij was geen officieel geschoolde leraar, geen rabbijn. Hij stond juist eerder bekend als de timmerman uit Nazareth. Tijdens zijn openbare werk werd hij bekend als leraar en genezer, een man van God!
Tegenwoordig worden kerk en Jezus op een hoop gegooid. En mensen die niet van de kerk houden, zeggen dan vaak niets met Jezus te hebben. Maar… hij had zijn unieke boodschap!
Deze boodschap kun je terug vinden in het Nieuwe Testament. Maar ook in het evangelie van Thomas, dat vorige eeuw werd gevonden in een Egyptische woestijn. Het wordt ook wel het vijfde evangelie genoemd. Er staan enkel woorden van hem in en zijn leven wordt er niet in beschreven!

Je kunt zeggen dat je van hem houdt en vervolgens zijn leringen niet naleven. Ook nodigt hij jou uit hem te volgen! Je oude leven neer te leggen en een nieuw leven te beginnen met hem en God, hierbij hoort dan ook de doop. Zelfs hij liet zich dopen, en begon daarna zijn geestelijk werk als leraar.
Jezus is een en al uitnodiging tot een nieuw leven maar deden Osho en Jiddu Krishnamurti dat ook niet en de Boeddha?…
Je kunt ze niet allemaal volgen.
Je kunt ook niemand volgen.
Je kunt beweren dat je genoeg hebt aan jezelf. Maar het valt me dan toch altijd weer op, hoeveel van deze mensen van alles leren, van alles lezen, vele leraren toch bezoeken!…
Boerenkool en Chinees behoor je niet tegelijkertijd te eten, daarmee begrijp je nimmer hun ‘boodschap’, komt nimmer hun smaak en inhoud werkelijk goed aan jou over, lijkt me.
Wees nederig. Zie jouw onwetendheid onder ogen. Zet jouw mening over de Waarheid aan de kant. Want… jouw mening zal jou niet weten te bevrijden maar enkel de Waarheid zelf!
Tot zover.