Waarom is Krishnamurti niet begrepen?

Jiddu Krishnamurti werd ontdekt door de Theosofische Vereniging! Hij zou het voertuig worden van de wereldleraar Maitreya maar in 1929 deed K van deze rol afstand, hier in Nederland, te Ommen!
Vanaf die tijd deed hij zijn eigen kunstje, zogezegd. ‘Mensen onvoorwaardelijk vrij maken.’ Hij, Krishnamurti, wilde geen autoriteit zijn met volgelingen, toch vergeleek hij zichzelf met de Boeddha. Bij het einde van zijn leven blijkt (of schijnt) niemand hem begrepen te hebben, beweerde K!
Waarom, in hemelsnaam dan, want tijdens het leven van de Boeddha waren er wel mensen geweest die de leringen van Gautama hadden begrepen, nietwaar? Er waren mensen ontwaakt…

Observatie als verlichting

Observatie als ultieme verlichting. Wie zoekt er geen (bepaalde) verlichting in zijn leven? Door alcohol, roken, drugs, teevee, snoepen, eten, sport, wandelen, lezen, daten, enzovoorts.
Maar hoe zit het met jezelf observeren, je geest en lichaam gewaarzijn, gewoon 24/7? Wanneer heb je het laatste echt jezelf geobserveerd of dat je naar een vogel keek op een tak? Dan bedoel ik niet in een spiegel kijken maar rechtstreeks, direct, je aandacht terug brengen naar het hier en nu, daar waar je bent en je geest en lichaam geheel bewust te zijn.

Observatie als meditatie

Zelfobservatie, bewust-zijn, je geest en lichaam gewaarzijn. Daarbij is de waarnemer het waargenomene. En dan niet je ergens terugtrekken maar hier en nu, 24/7 (dag-en-nacht).
Meditatie dan niet als een kunstje maar als het leven zelf. Je laat steeds weer je aandacht teruggaan naar jezelf, daar waar je bent.

afbeelding pixabay.com